Ып
(Η κόκκινη βροχή ήρθε και η βροντή του Μαΐου βρόντηξε. Ήρθες για μένα, το ξέρω. Έι! Σου είμαι ευγνώμων. Ξύπνα, Άγγελε του Θανάτου! Αίμα... φωτιά... θάνατος... βροντή... Ξύπνα, Άρχοντα των Ουρανών! Φωτιά... θάνατος... βροντή... Ξύπνα, χίμαιρα "Ποταλίνα"! Θάνατος... βροντή... Ξύπνα, Άγγελε των Ουρανών! Βροντή... Τυφλά, θα μπω μέσα σου, Εσύ μου! Καταστραμμένος από τον κάτω κόσμο σου, θέλω να φύγω, αλλά η γη που ονομάζεται "Γη" θα με αφήσει να βγω! Καταστραμμένος από έναν χιλιόχρονο πόλεμο και έχοντας χάσει κάθε νόημα στη ζωή, και πυροβολώντας με με ένα πολυβόλο, εσύ, που παρακολουθείς από ένα άλλο σύμπαν, βλέπεις τον καθρέφτη μου! Τώρα σήκω, και δεν θα σου προκαλέσω πρόβλημα, ω Μεγάλο Μάτι του Σύμπαντος! Άκου... άκου... το Μάτι...)